Bir şeyin dayanıklılığından ne kadar eminseniz o kadar ihmal edersiniz. Mum çiçeği susuzluğa da çok dayanıklıdır. Bazen susuz bırakırsanız yaprakları kurumak derecesine yakın pörsüyerek bozulur. Sonra sularsınız bir iki haftada o yapraklar şaşırtıcı bir şekilde sağlığına kavuşur. Çok ilginç bir bitkidir. Her bir yaprağı birkaç yıl sağlıklı bir şekilde parlak ve canlı olarak yaşayabilir. Aşırı soğuklardan korumalısınız. Balkonda yetiştiriyorsanız kışın eve almalısınız. Aslında evde de gayet sorunsuz yetişebilir. Yeter ki bir parça güneş alacağı bir yerde olsun.

Yapraklarının etli ve kalın olması mum çiçeğinin başka bir güzelliğidir. Genelde yaprakları için yetiştirilir. Çiçekleri ise sanki balmumundan yapılmışçasına çok güzel, ilginç bir güzelliğe sahiptir. Çok da güzel kokar. Çiçek açtığı zaman kokusu bütün evi sarar. Ancak bazı kişiler kokusunu biraz ağır bulabilir.

Minik fotoğrafta mum çiçeğinin çiçeklerini görüyorsunuz. Büyüklükleri yaklaşık olarak bu mini resimdeki kadardır. Aşağıdaki büyültülmüş fotoğrafı sizi yanıltmasın. Çiçekleri salkımlar halinde, aşağı doğru bulunur.

Kimileri diyor ki bu bitki yaşlanınca, birkaç yıllık olunca çiçek açarmış. Bu bilgi yanlış. Ben bir akrabamıza küçük bir dal vermiştim. Ertesi yıla kadar iki metre oldu çiçek bile açtı. Yerini çok sevmiş. Devamlı ev içinde bulunuyor.

Dayımla yengem 10 yıl kadar önce benden bir dal alıp Hollanda’daki evlerine götürdüler. Her yıl çiçek açıp evi mis gibi kokutuyormuş.

Mum çiçeğinin çiçek açtığını bilmeyenler çiçek açtığı zaman gözlerine inanamaz. Güzelliği ve muhteşem kokusu karşısında şaşırır kalır.

Bakımı: Benim tecrübelerime göre her toprakta yetişiyor. Gübreleme zahmetine gerek yok. Kışın çok az sulayın. Toprağının üst yüzeyini sık sık eşeleyin havalandırın.

Büyümesine dikkat edin: Bazen normal bir şekilde yaprak yaprak büyür. Bazen ip gibi yapraksız, incecik, bordo renginde bir veya birkaç uzantı çıkarır. Bir metre kadar veya daha fazla uzar. Bu ipe benzer dallar tamamen yapraklanacaktır. Çok dikkat etmelisiniz. Yerini değiştirmeyin, bu zarif ipçiklere hiç el sürmeyin. Zamanla yapraklarla kaplanır. Yapraklar önce çok küçük ve dayanıksızdır. Kızılımsı kahverengi veya bal rengi olur. Büyüdükçe yeşilleşir.

Çoğaltılması: Eski dallarından alıp doğrudan toprağa dikmekle kolayca çoğaltılabilir. Bunu her mevsimde yapabilirsiniz ama en uygun zaman ilkbahardır.

Bazen ev içinde toprağı küf gibi bir mantar hastalığına tutulur. Bu ise mum çiçeği için çok tehlikelidir. Bitkiyi kökten çürütür. Bu şekilde çürüyen mum çiçeklerim olmuştu. Üst dallarını kesip temiz toprağa dikerek yeniden yaşatabildim. Eğer toprakta benzeri sorunlar olmuşsa dışarı çıkarın toprağını eşeleyin havalandırın. Mümkünse toprağı ve saksıyı tamamen değiştirin. İyice düzelene kadar eve almayın. Mevsim kış ise bunun için ilkbahara kadar bekleyin. Bu sürede kök çürümüş mü dikkat edin. Çürümüşse üstteki sağlam dallarını kesin temiz bir toprak bulana kadar suda bekletin.

Kökten çürüme hastalığı sardunyalarda da görülüyor. Kurtarılması tamamen aynı şekildedir. Sadece sebepleri değişik olabilir.

İç mekân çiçekli süs bitkilerinden olsa da yazın bahçede veya balkonda, az güneşli bir yerde bulundurmak daha iyidir. Çok aşırı güneşten hoşlanmaz. Kışın serin ama soğuk olmayan yerde bulundurulmalı, oda sıcaklığındaki su ile sulanmalı. Yazın devamlı evde bulunacaksa bol aydınlık, biraz güneş alabilen ve havadar bir yerde bulundurulmalı. Yaz aylarında toprağı tamamen kurumadan tekrar su verin.
Kireçli toprak bu bitki için iyi değildir. Kestane toprağı, funda toprağı karışımları uygundur. Sularken ise kireçsiz su kullanmalısınız.
Çoğaltılmasında iki yol:
Birincisi temmuz sonunda ve ağustosta dal çelikleri doğrudan toprağa ekilir, sıcak bir yerde köklenir ve gelişmeye devam eder. İkincisi: İlkbaharda kökten ayırma ile çoğaltmak daha kolaydır.
Katmerli ve yalınkat çiçek açan değişik türleri vardır. Güzel kokuludur.

Aşırı güneşten rahatsız olmayan çiçekli bitkilerin başında sardunya gelir. Ayrıca mevsimlik veya bir yıllık çiçekler vardır. Park ve bahçelerde, güneşe olabildiğince açık alanların süslendirilmesi için yetiştirilir. Bunların başında hercai menekşeler geliyor. Başka: çok güzel ve zarif çiçekler açan ipek çiçeğini de tavsiye ederim. Sonra petunya.. Bunlar çok güneşe, rüzgâra dayanıklıdır. Sonra şeker begonyaları var. Bütün bunları balkonunuz ne kadar güneşli olursa olsun rahatlıkla yaşatabilirsiniz. Ve daha pekçok türler.. Yeter ki ilgilenmeyi bir gün bile ihmal etmeyin.

Yerleşim: Saksıları bir öne bir arkaya çift sıra halinde dizerek, en çok güneş gelen yönlerine boydan boya geniş bir tahta parçası dayayın o yönden gelen güneş ışınları saksılara değmesin.

Saksı: Çok güneş alan yerlerde plastik veya metal saksı kullanmamalısınız. En iyisi cilasız boyasız toprak saksılardır. Dış kısımdan buharlaşma ile devamlı su kaybederek iç kısma sıcaklığın geçmesine engel olurlar. Dış yüzeyi cilalı saksıları tercih etmemelisiniz.

Sulama: Sulamayı akşam güneş batarken yapın. Yeterli olmazsa sabah çok erken saatlerde tekrarlayın. Toprağın su tutup tutmamasına göre ne kadar sıklıkla sulayacağınıza dikkat edin. Sadece akşamları sulamak yeterli olabilir de olmayabilir de. Bu toprağa bağlı. Bazen iki veya üç gün hiç sulamamanız bile gerekebilir. Bir saksıdaki toprak birkaç saatte kururken bazılarında bir iki gün ıslak kalabiliyor.
Ayrıca bitkilerin güneşten yanmamak için terleme ile su kaybettiklerini, şiddetli ve yakıcı sıcaklarla mücadele etmek için devamlı su kaybetmek zorunda olduklarını unutmayın.

Saksıda Gül Yetiştirme
Saksıda yetiştirmek için en iyi tür cüce güllerdir. Hemen her toprakta yetişebiliyor. İlk baharda üst dallarından kesip ekerseniz kolayca köklenir büyür hatta sonbahara kadar çiçek bile açar. Ben yıllarca denemişimdir. Bunların tek kusuru kokusuz olmalarıdır. Ama bütün yıl çiçek açarlar. Camekanlı bol güneşli balkonda kışın da çiçek açar. Uzun yıllar yaşarlar. Aşağıda resmini görüyorsunuz. Çeşitli renklerde olurlar.

Türleri ve Sınıflandırılması
Gülleri sınıflamak birkaç şekilde olur. Bu sınıflandırmalardan biri: Senede bir defa ilkbahar sonlarında, yaz başlangıcında çiçek açan türleri ve bütün yıl, hatta kışın dahi çiçek açan türleri (yediveren gülleri) olmak üzere ikiye ayrılır.
Yediveren Gülleri: İlkbahar sonlarından kış başlangıcına kadar çiçek açar. Soğuğa dayanıklı türleri kışın da “havalar çok soğuk gitmedikçe” çiçek açabilir.
Ayrıca sarmaşık gülü denen uzayıp giden gül çeşitleri olduğu gibi boyu 2 metreyi bulamayan ağaççık veya çalı çeşitleri de vardır. Fazla uzayan dalları kurur gider. Bir de bodur gül cinsi var. Ayrıca saksılarda çok kolay yetiştirilebilen bir karış boyunca cüce güller vardır ama bunlar kokusuz olur.
Bütün gül çeşitleri zaman zaman kökten kuvvetli sürgünler verir. Aşılı güllerde bu sürgünlerin yok edilmesi gerekiyor.
Güllerin çok zengin çeşitleri vardır. Burada uzun uzun yazamıyorum.
Aşılı gül: Bunun makbul olduğunu düşünenler var. Oysa makbul görülecek hiç bir yönü yoktur.
Aşılı güllerin kötü ve hatta tehlikeli yönleri: Normalde olması gereken kokusunu büyük ölçüde kaybeder. Bilindiği üzere, bitkilerde aşı şu şekilde olur: İyi cins bir bitkiden bir parça alınarak aynı türden olan ama iyi kalitede olmayan başka bir bitkiye aşılanır. Aşı yapılan yerden çıkan dalın dışındaki dallar yok edilir. İşte aşılı gülün tehlikesi buradadır: Gül kökten sürgünler veren bir bitki olduğundan, aşılı yerin daha alt ve kök kısmından çıkan sürgünler esas bitkinin özelliğini taşıyacaktır. Yani bir yaban gülüne aşı yaparsanız, kökten çıkacak yeni sürgünler yine yaban gülü olacaktır. Böylece aşı sonucu çıkan dalları korumanız, diğerlerini yok etmeniz gerekiyor.

Gülleri çoğaltmak
Bunun çok çeşitleri var. Aşılamadan tohum ile üretmeye kadar… Bir akrabam kendisine verilen kesme gül çiçeklerini vazoda çiçeği solunca toprağa eker, köklendirir ve böylece bahçesinde birkaç değişik gül türleri yetiştirirdi. Dikkat, özen ve büyük sevgi isteyen bir metot. Burada başarılı sonuç seralarda hormonlarla yetiştirilen güllerden değil normal şartlarda yetiştirilen gül dallarından mümkün olabilir.

Tohum ile üretme: Uzun ömürlü süs bitkilerinin çoğu için tavsiye edilmeyen bir yöntem, gül için de tavsiye edilmez. Güllerde ve uzun ömürlü birçok süs bitkisinde tohum ile üretme iki ayrı türün doğal yolla melezleştirilip yepyeni ve farklı bir tür elde edilmesi için kullanılır. Diğer durumlarda aşağıdaki metotlar daha uygundur, üstelik yıllarca beklemenizi gerektirmez.

Çelik ile üretme: Yaz sonunda bir senelik dallar kesilip alınır, yaprakları kopartılmadan, makas ile diplerinden kesilerek ayıklanır. Dallar yarısından çoğu kısmı toprağın altında kalacak şekilde dikilir. Bunlar kolayca köklenir. İlkbaharda köklerine zarar vermeden sökülüp esas yerlerine dikilir.

Daldırma ile üretme: Her tür için uygun değildir. Denemekte yarar var. Bir gül dalını toprağa ekersiniz. Filizlenirse tutacak demektir; aynı zamanda kökleniyordur. Köklenmesine zarar vermemek için asla dokunmamalısınız. Ne zaman filizler kuvvetli büyümeye başlarsa köklendiğinden emin olabilirsiniz.

Kökten ayırma ile: Ben birkaç defa denemiştim. Sonuç iyi idi. Ama aşılı güllerde dikkat edilmeli. Bunun için gülü tanımak gerekiyor. Kökteki esas daldan aşı ile gelişmiş esas gövde vardır. Bundan meydana gelen sürgünlerde sorun olmaz. Daha aşağıdaki sürgünlerden alırsanız bunlar yabani gül olacaktır.

Aşı ile üretme: Yukarda yazdığım sebeplerden ötürü hiç sevmediğim bir şey. Bu yüzden yazmak bile istemedim. Ben şahsen tavsiye etmem. Hobi olarak değil de ticari amaçla gül yetiştirenler yapabilir.

Gül Bakımı:
Gül sıradan bir çalı olmadığı için elbette bakımı olacaktır. Bakımı toprağının işlenmesi, budanması ve Erzurum gibi kışları çok aşırı soğuk yerlerde donmaktan korunması gibi şekillerdedir.

1- Toprak: En sevdiği toprak hem killi hem kumlu ve demir açısından zengin kırmızı topraktır. Diğer topraklardan çok kireçli / çok kumlu / çok killi ve ağır / fazlaca humuslu-asitli toprakları sevmez. Suyu fazlaca tutan topraklar gül için hiç iyi değildir. Geçirgen olması gerekiyor. Bunların dışında normal toprakta da gayet iyi yetişebilir. Ama toprağı gübreden besinden mahrum edilmemelidir. En iyisi eski, çürümüş gübredir. Taze gübreler gerektiği gibi faydalı olamıyor. Bir de güllerinizi suni gübrelerle beslemeyin, veya bunu çok az yapın. Suni gübre yerine bulabilirseniz gül için özel imal edilmiş bitki besini kullanın.

2- Güllerin Budanması: Yılda bir defa açan güllerin budanması çiçekleri geçtikten sonra yapılmalı.
Yediveren güllerini her zaman çiçek açtıktan sonra verimsiz, cılız, güdük kalmış dallarından kurtarın. Esas budamayı ise ilkbaharda yapın.
Budama şekilleri: Her ne kadar gülün sağlığı için budama yapılsa da, bazı titiz kişiler güllerinin derli toplu olması, rasgele sağa sola uzamamaları için de yapabilirler.
Dipten budama: Dallar topraktan en fazla 20 – 30 cm bırakılacak şekilde budanmasıdır. Yılda bir defa çiçek açan güller için pek uygun bir budama değildir. Mecbur kalmadıkça yapmayın. Ayrıca çoğu gül çeşitleri için bu tür budama her yıl tekrarlanmamalıdır. Ancak bodur güller ve kökten verdiği sürgünlerinin ucunda çiçek açan yediveren gül türleri için her yıl tekrarlanması uygundur.
Orta boy budaması: Gülün yarım metre kadar bırakılması şeklinde budanmasıdır. Tırmanıcı yani sarmaşık gülleri için, yılda bir çiçeklenen türler için tavsiye edilir. Yılda bir çiçeklenen gülleri çiçek açtıktan sonra budamanız gerektiğini unutmayın. Sonbahara kadar gelişen dalları sonraki baharda çiçek açacaktır çünkü. Eğer bunları keserseniz baharda gülünüz yeterince çiçek açmayacaktır. Ya da tamamen çiçeksiz bir yıl geçirecektir.
Karışık budama: Kökten fazlaca dallanmış güller için yapılır: Bazı dallar dipten, bazı dalları daha uzun bırakılarak budanır. Meselâ kuvvetini yitirmiş, verim alamayacağınızı düşündüğünüz dalları dipten budayabilirsiniz.
Estetik budama: Her güle uymaz. Bazı gül türlerine çok özel ilgi ve özel budamalarla çeşitli şekillerde ilginç ve güzel görünümler verilebilir. Aşağıdaki örnekte gördüğünüz gibi.

3- Soğuktan koruma: İstanbul, Bursa, İzmir gibi illerimizde gerekmiyor. Konya, Erzurum gibi kışları müthiş soğuk geçen illerde gereklidir. Dip kısmı gübre- saman-toprak karışımı ile iyice örtülür. Dalları hasır gibi yarı hava geçiren malzemeler ile sarılarak korunur.

Gül Dikmek:
Eğer gül fidanı satın almak ve bahçenize dikmek istiyorsanız: Bu işi ılıman iklimli yerlerde sonbahar sonunda, kışın çok soğuk olan yerlerde ise ilkbaharda yapmalısınız. Yarım metre kadar bir çukur açarak dip kısma çürümüş gübreli iyi bir toprakla doldurun. Fidanınızı bunun üstüne koyarak üstünü toprak ile kapayın. Toprağı hafifçe sıkıştırın. Sonra bolca sulayın.

Hastalıkları:
Bu hastalıklar genelde mantar ve böceklerdir. Bitki hastalıkları ile vakit kaybetmeden mücadele edilmelidir. Hastalık ne ise iyi bir çiçekçiye giderek bitki hastalıkları ile ilgili ilaçlara bakmalısınız. Çoğu kişi ev yapımı ilaçlarla çare arıyor. Piyasada satılan bitkiler için hazırlanmış sentetik/kimyasal ilaçları korkmadan kullanmalısınız. En kesin çözüm yolu budur. Aksi takdirde kocakarı ilaçları ile siz vakit kaybederken gülünüzü kaybedebilirsiniz. Günümüzde artık çiçekçilerde bitki hastalıklarıyla ilgili ilaçlar kolayca bulunduğundan eski kitaplarda tavsiye edilen kimyevi karışımlarla uğraşmayın. Çoluk çocuğa zarar bile verebilirsiniz.

Bir soru: Dün cam önlerim icin sakız sardunyalarımı diktim. Ama daha havalar cok ısınmadı. Güneş falan yok buralarda. Şimdilik garaja yerleştirdim korkudan ama orası da biraz karanlik. Sizce don tehlikesi gecti mi? Dışarıya alabilir miyim? Isıyı nasıl ayarlamalıyım?
Soran kişi: Derya Hanım.. Sitesi: http://gullerarasi.tr.gg/

Cevap: Sizin oranın iklimini bilmiyorum. İstanbul’da don tehlikesi tamamen kalkmıştır. Meteoroloji hava tahmin raporlarını dinleyin. Gece ısı sıfırın altına düşmüyorsa hiçbir tehlike yok demektir. Ama bir şeye çok dikkat edin: Eğer sardunyalarınız şimdiye kadar sıcak ortama alışmışsa ve dışarda gece ısı 5 - 6 derecenin altına düşüyorsa bu tehlikeli olabilir.

Bu arada, sardunyalar hakkındaki bir yazım için buraya >>>>> tıklayabilirsiniz.

Sorunuzu veya şikâyetinizi en aşağıdaki kutu içine yazabilirsiniz.

Başka konulardaki sorularınız dikkate alınmayacaktır.

Gereken cevap sitede 24 saat içerisinde yeni bir konu olarak yayımlanacak ya da buradaki sorunuzun altında cevabı verilecek.

Beklediğiniz cevap yeni konu olarak yayımlanırsa buradaki sorunuz görünmeyecek.

Cevabı öğrenmek için en geç bir gün sonra tekrar gelip kontrol etmeyi unutmayın.

Normalde bir lale soğanından bir sap çıkar, en üstte tek çiçeği olur. Bir soğan yılda bir defa tek bir çiçek açar. Ama birden fazla çiçek açan yeni türleri de vardır. Yine de yılda bir defa çiçek açma özellikleri değişmez.

Bakımı ve çoğaltılması: Bir lale soğanı çiçek açar ve yok olur. Kökten yeni soğanlar oluşturur. 5 - 10 tane irili ufaklı soğanlar oluşur. Bunlardan sadece biri veya ikisi gelecek yıl çiçek açabililecek kabiliyette gelişebilir. Diğerleri sonraki yıllarda çiçek açacaktır. Laleniz çiçek açtıktan itibaren haftada veya 10 günde bir, suyuna çok az miktarda (paketinde tavsiye edilenden de az) gıda katarak veya gübre şerbeti ile sulayın. Böylece yeni oluşacak soğanlar daha iyi gelişir. Bunu lalelerinizin yeşil yaprakları sağlıklı görünümünü koruduğu müddetçe en fazla üç defa tekrarlayın. Yapraklar sararmaya bozulmaya başlayınca sulamayı azaltın. Sonra iyice sararınca sulamayı kesin kurumaya terk edin. Lâle soğanlarının saklanması: Topraktaki lalelerinizin yaprakları ve sapları tamamen kupkuru olduğu zaman soğanları topraktan çıkarın. Gölgeli bir yerde bir hafta kadar bekletin iyice kurusun. Sonra üzerinden kendiliğinden dökülen kabukları ayıklayın. Diğer kabuklarını sakın soymayın. Sonra DDT tozu ile ilaçlayarak hava geçiren bez bir torbada ekim ayına kadar serin ve karanlık bir yerde saklayın. Buzdalabında saklamayın ama. Ekim ayı geldiğinde şu yazımdaki bilgilere göre dikersiniz. >>>>>> Lâle Ekim Zamanı

Şifalı otlardan olan karahindiba toprak olan her yerde kendiliğinden yetişebilen güzel görünümlü bir bitkidir. Tohumları çok ince düz tüylerle kaplı olup rüzgarla rahatça yol alabildiği için bu tohumlar her yere kolayca ulaşabilir. Karahindiba yaprakları salata gibi yenebilir. Çok lezzetlidir. Ben defalarca yemişimdir.

Çiçekleri sarı papatyaya benzer. Gösterişli, sarı, oldukça güzeldir. Kokusu hafif olup önemsizdir. Yaprakları doğrudan kökten çıkar. Dalları yoktur. Hindiba ile karahindiba arasındaki önemli bir fark budur zaten. Hindiba otsu dalları ile yarım metre kadar yükselebilir. Çiçekleri ve yaprakları çok benzese de dal farkı ile kolayca ayırd edilebilirler.

Akşam ve gece çiçekleri kapanır, gündüz tekrar açılır. Kırlardan toplayıp eve getirdiğinizde vazoda akşam kapandıklarını görünce üzülmeyin. Sabahleyin gün ışığının etkisiyle tekrar açılacaklardır.

Karahindibaya “radika” da denmektedir. Annem anlatır: Eskiden İstanbulda çingeneler sokak aralarında sırtlarında bir sepetle dolaşıp bu ottan satarlarmış. “Adaçayı -Radika” diye bağırırlarmış. Yani anlaşılan hem adaçayı hem karahindiba satıyorlarmış. radikayı daha çok Rumlar alırmış. İnternette araştırayım dedim tesadüfen ilk bulduğum sitede radika salatası anlatılmış. Orada ayrıca karahindibaya Rumların radika dediği anlatılıyor.
Karahindibadan nasıl salata yapılıyor buraya tıklayın: >>> Radika Salatası
Salatası yapraklarından çiğ olarak yapıldığı gibi, verdiğim linkteki tarife uygun olarak pişirilerek de yapılıyor.

Karahindiba dediğim gibi neredeyse toprak olan her yerde kendiliğinden yetişebiliyor. En azından İstanbul’da böyle. Burada gördüğünüz resimleri bugün Harbiye’de yol kenarında fotoğraf makinemle çektim.

Hydrangea (ortanca)
Çok yükselemeyen çalı türü bir süs bitkisidir. Yarı gölgeli nemli yerleri sever.

Çoğaltılması: Ortanca bitkisi çelik ile ve ayrıca yeni sürgünlerini kökten ayırmakla üretilir.

Ortamı: Bahçelerde bol güneşli ve açıklık bir yerde değil, duvar dibinde veya ağaç altında yarı gölgeli, kuytu, serin bir yerde daha iyi gelişir büyür. Hiç güneş almaması iyi değildir.

Bakımı: Toprağını gübrelemek için eski çiftlik gübresi tercih edilmeli. Yazın büyüme zamanında gübre şerbeti ile gıda takviyesi yapılırsa çiçekleri daha gösterişli olur. Yazın bol su ister.
Toprağına demirsulfat katarsanız çiçekleri mavi olur. Kırmızı topraklı yerlerde kendiliğinden mavi çiçeklidir. Çünkü kırmızı toprakta demir bileşikleri vardır. Oradan bir ortanca fidanı alıp normal bir toprakta yetiştirirseniz açacaği çiçek pembe olacaktır.
Sonbaharda yaprakları dökülünce budamalısınız. Budarken eğer kısaltmaya kıyamıyorsanız en azından 30 cm kadar kısa kalacak şekide budamalısınız. Aslında çok daha kısa bırakmak daha iyi olur. Bir karış kadar.
Bazı ağaççık çeşitleri özel bakımla iki metre hatta daha fazla büyüyerek mini bir ağaç olabilir ama ortanca için böyle bir şey mümkün değildir.

Çuha Çiçekleri
Çuhaçiçeğigiller familyasının örnek türleri gurubundan olup çeşitli renklerde ve şekillerde olurlar. Resimde gördükleriniz bu familyanın çuğa çiçeği türlerinden en göz alıcı güzelliğe sahip olanlarıdır. Bu türe batılı ülkelerde “modern bahçe primulası” denir. Çuha çiçeklerinin daha sade olanları, çiçek sapı uzun olanları, hatta çok daha zarif görünümlü olanları vardır. Siklamen ve onbiray çiçeği de bu familyadandır.

Siklamen yazımı okuduysanız (>>>>) aynı şeyler bu çuhaçiçekleri için de geçerlidir. Soğuktan hoşlanır, sıcak odalarda yaşayamazlar. Çuha çiçeğini evde yetiştirmek istiyorsanız kesinlikle 20 derecenin altında ısısı olan bir odada, güneş alan bir yerde bulundurmalısınız. İlkbaharda havalar ısındıkça, yaza doğru dinlenme devresine geçerler. Sonbaharda yeniden canlanma dönemine girerken kökten ayırarak çoğaltabilirsiniz.
Kışın çiçek açtığı için ve soğuğa çok dayanıklı olduğu için kış aylarında parkların bahçelerin süslenmesinde yaygın olarak kullanılır. Gölgeli ve serin bir yerde bulunuyorsa mayıs ayına kadar çiçek açması devam edebilir.